Langt inn på vilde heii

Langt inn på ville heidi, i kalde ver og vind
der gjekk den ville sauen, visste ikkje ut hell inn.
Han gjekk og dreiv og sveiv der, åleine att og fram
og storm og uver rasa, og lite mat han fann.

Men hyrdingen han sakna den sau som burte var
og ut på leiting for han i fjell og berg og skard.
Tilsist so fann han sauen, forkomen trøytt og arm
og la den uppå herdi, med kjaerleik mild og varm.

Og no var sauen frelst ifrå kulde, naud, og natt
Og hyrdingen han gledde, fordi han fann han att
og kalla samman venner og gledde seg ilag
fordi den ville sauen ha' kome heim idag.

Ja eg var denne sauen som gjekk på ville veg
og Jesus var den hyrding(en) som leita etter meg.
Han frelste meg frå syndi og gav meg hjartefred
og difor vil eg lova han i tid og evighet.

I himlen vert og gleda når ein syndar vender um
frå denne ville vegen, som er så myrk og skum,
Høyr hyrdindrøysti kallar, kom heim frå ville veg.

So vert du frelst frå syndi, som ned i myrkret dreg.

http://www.youtube.com/watch?v=ETpNoIo_Bf0

Han tek ikkje glansen av livet

Han tek ikkje glansen av livet

1.

Han tek ikkje glansen av livet,

den frelsar som kallar på deg.

Først då kan for alvor du leva

når han får deg fylgja på veg.

2.

Du høyrer dei dårande røyster,

som lovar deg gullglim og glans.

Men ingen legg lys over vegen,

som Jesus og kjærleiken hans

3.

Han hjelper i brattaste bakkar,

og stør deg når vegen blir smal.

Han signar dei sollyse sletter,

og lyser i dødsskuggens dal.

4.

Han fører deg frelst over fjorden,

heilt fram til den himmelske strand.

Når døden sin brottsjø du møter,

vil Jesus dra båten i land.

5.

Han tek ikkje glansen av livet,

han gyller din morgen og kveld.

Og opnar ei dør til dei salar,

der æveleg høgtid du held

1. Var inte rädd. Det finns ett hemligt tecken,
Ett namn som skyddar dig nu när du går. 
Din ensamhet har stränder in mot ljuset. 
Var inte rädd. I sanden finns det spår.

2. Han älskar dig, han väntar dig ikväll –
en kväll när du förstår hans hemlöshet
och hur han längtar efter dina steg:
från evighet har han stämt möte här.

3. Var inte rädd. Det finns en mörklagd hamn,
du ser den inte nu, men färdas dit.
En dag skall du bekänna högt hans namn,
hans kärleks frid som ingenting begär.

4. Du är på väg. En dag blir natten vit.
En dag och stjärnor växer ur hans famn.
Var inte rädd. Det finns en mörklagd hamn,
du ser den inte nu, men färdas dit.

Text: Y. Eggehorn 1972
Musik: L. Moberg 1974 

For Guds folk er hvilen tilbake

For Guds folk er hvilen tilbake I himmelens salige hjem.
Bak trengselens skyfulle dage En hviledag venter på dem.


Her går de foraktet, har møye, Anfektelser, strid og besvær. 
Her gråter så titt deres øye, De sukker: Akk, var vi dog der!


Dog midt under striden og nøden Til Golgata søker de hen.
For Ham som for dem gikk i døden, Er alltid den trofaste venn.


Kun stille min brud, til jeg kommer! Å frykt ei og engstes ei så! 
Du ser jo det tegner til sommer, Og kronen du snarlig skal få!


Halleluja, amen, ja amen! Høylovet min brudgom så stor! 
Snart skal vi med ham være sammen For evig i himmelens kor.