1.O tyste ensomhet var skal jeg trøsten finna
blant sorg som ingen vet skal mina dar forsvinna.
En byrde tung som sten meg møter hvor jeg går
av tusen finnes knapt en som kjærlighet rett forstår.

2.Hadde jeg deg aldri sett da hadde jeg lykkelig våren
men dine øyne blå dem haver meg bedraget,
alt fra min første tid og inntil denne stund
har jeg ei annet tenkt enn du skulle blive min.

3.Jeg så et lite lam ut på den grante klippa
og falske reven sprang med lammet ville leka,
men se det lille lam, som nu så narret ble
ja slik er gåssars lag og narre flickor med.

4.Det er den tyngste sorg som jorden monne bæra,
og miste bort en venn sin alle hjertens kjæra.
Din tunge er et sverd som hugger dype sår
du steller deg mot meg som ulven mot et får.

5.I mellom deg og meg der tennes opp en låga
der tennes opp en ild som er en daglig plåga.
Hur jag skal dempa den vet jag als inte råd
jag stunder til min grav om jag deg aldri får.

O kärlek ren

O kärlek ren, o ödmjukhet
Du steg till dödens rike ner
med livets gåva ville du
befria dem som skulden band

Men så en dag du sätter gräns
för världens lopp, vi vet ej när
Då skall du rättvis pröva oss
och döma med din mildhets makt

Vi beder dig o Helige
att bota våra syndasår
Ty Ditt är riket o Guds son
och äran i all evighet

Jeg tusler bortover stien

Jeg tusler bortover stien-
Det er stritt men jeg klarer det vel
Og får jeg en stein under skoen min
Så halter jeg videre lell.....

Det er bedre å bli bakerst i flokken
Og kalles puslete og sein-
Enn å være så hard under beina-
At man ikke kjenner en stein-

Margaret.Skjelbred.

Gammal drøm

Nå trenger de seg på igjen
tunge tanker som vil inn
Nå må eg ut å gå igjen 
tjena regn og tjena vind,
truå mi har trange kår, 
frykten så stor 
eg trenger deg så veien
går te huset du bor

Du og eg har en gammel drøm, 
en drøm som aldri dør 
Om me skal visa hela verden 
det kan bli bål av gamle glør
og bålet skal varme og brenna
og isen skal smelta ned, 
tru og håp skal me tenna for fred.

Tok å dempe lyset nå, 
dagen er så dus 
Eg kjenne at e fryser nå 
må mama komma meg i hus 
Du blåse liv i ovnens glør 
og smile varmt mot meg.
og truå mi så var så skjør, 
blir nøra opp av deg

Du og eg har en gammel drøm 
en drøm som aldri dør 
Om me skal visa hela verden 
det kan bli bål av gamle glør
og bålet skal varme og brenna 
og isen skal smelta ned, 
tru og håp skal me tenna for fred.

The water is wide

The water is wide, I cannot get oer 
Neither have I wings to fly 
Give me a boat that can carry two 
And both shall row, my love and I 

A ship there is and she sails the sea 
She's loaded deep as deep can be 
But not so deep as the love I'm in 
I know not if I sink or swim 

I leaned my back against an oak 
Thinking it was a trusty tree 
But first it bent and then it broke 
So did my love prove false to me 

I reached my finger into some soft bush 
Thinking the fairest flower to find 
I pricked my finger to the bone 
And left the fairest flower behind 

Oh love be handsome and love be kind 
Gay as a jewel when first it is new 
But love grows old and waxes cold 
And fades away like the morning dew 

Must I go bound while you go free 
Must I love a man who doesn't love me 
Must I be born with so little art 
As to love a man who'll break my heart 

When cockle shells turn silver bells 
Then will my love come back to me 
When roses bloom in winter's gloom 
Then will my love return to me

Langt inn på vilde heii

Langt inn på ville heidi, i kalde ver og vind
der gjekk den ville sauen, visste ikkje ut hell inn.
Han gjekk og dreiv og sveiv der, åleine att og fram
og storm og uver rasa, og lite mat han fann.

Men hyrdingen han sakna den sau som burte var
og ut på leiting for han i fjell og berg og skard.
Tilsist so fann han sauen, forkomen trøytt og arm
og la den uppå herdi, med kjaerleik mild og varm.

Og no var sauen frelst ifrå kulde, naud, og natt
Og hyrdingen han gledde, fordi han fann han att
og kalla samman venner og gledde seg ilag
fordi den ville sauen ha' kome heim idag.

Ja eg var denne sauen som gjekk på ville veg
og Jesus var den hyrding(en) som leita etter meg.
Han frelste meg frå syndi og gav meg hjartefred
og difor vil eg lova han i tid og evighet.

I himlen vert og gleda når ein syndar vender um
frå denne ville vegen, som er så myrk og skum,
Høyr hyrdindrøysti kallar, kom heim frå ville veg.

So vert du frelst frå syndi, som ned i myrkret dreg.

http://www.youtube.com/watch?v=ETpNoIo_Bf0

Han tek ikkje glansen av livet

Han tek ikkje glansen av livet

1.

Han tek ikkje glansen av livet,

den frelsar som kallar på deg.

Først då kan for alvor du leva

når han får deg fylgja på veg.

2.

Du høyrer dei dårande røyster,

som lovar deg gullglim og glans.

Men ingen legg lys over vegen,

som Jesus og kjærleiken hans

3.

Han hjelper i brattaste bakkar,

og stør deg når vegen blir smal.

Han signar dei sollyse sletter,

og lyser i dødsskuggens dal.

4.

Han fører deg frelst over fjorden,

heilt fram til den himmelske strand.

Når døden sin brottsjø du møter,

vil Jesus dra båten i land.

5.

Han tek ikkje glansen av livet,

han gyller din morgen og kveld.

Og opnar ei dør til dei salar,

der æveleg høgtid du held